LL/Ballantine - Kelner

Inhoud

Een kelner loopt met een hoge stapel servies zorgvuldig langs een kat om niet te vallen. Eenmaal in de keuken gaat het mis en vliegen de scherven rond. Eerst is de kelner boos, maar dan dansen er letters voorbij, LL zij springen op een fles en daarmee is de kelner weer tevreden.

Een eenvoudig verhaaltje, maar een naadloze aansluiting op de ander film, die in de titel de merknaam verwisselt: “Ballantine / LL” (Jager en haas) (1959) . Daar wordt besproken op welke wijze van dit merk twee varianten gemaakt werden. Dit is een variant met de dansende letters ‘LL’ door de set, maar er bestaat er dus ook eentje met de ringen. Om niet in herhaling te vallen, wordt graag verwezen naar de andere film

Overigens, je kunt zien dat de letters ‘LL’ daadwerkelijk in het decor zijn aangebracht, want je ziet door de bewust aangebrachte transparante rand het mannetje.

Zwevende fles

Het bierflesje is aan de achterzijde van de hals op een beweegbare as geplaatst. De opname is live action en een studiomedewerker kantelt de as vanachter de set rond. Het onderscheid tussen Ballantine-versie en de LL versie is dat Ballantine glas en fles in een 3D decor staan en de ‘LL’ glas en fles in een schijnbaar lege omgeving. Om de onvermijdelijke schaduw van de as te camoufleren, is op de achtergrond gespeeld met verschillende lichtvlekken.

Veel handen aan het werk

Aan de films werkten verschillende Dollywood-medewerkers mee, onder wie Jószef Misik, Guus Harmsen en Han Mook. Hun precieze bijdrage is niet altijd per film vast te stellen. Mook was gespecialiseerd in camera-effecten, een belangrijke vaardigheid bij producties waarin poppenanimatie, fysieke letters en live action samenkwamen.
De commercials zijn daarmee meer dan eenvoudige bierreclames: ze tonen hoe Dollywood met mechanische en fotografische middelen effecten maakte die nu digitaal zouden worden uitgevoerd.