Double LL Lager Beer – Schilder

Inhoud

Een reclameschilder valt van een stelling en ziet sterretjes. Al snel dansen er ook letters voorbij. Het blijken de letters ‘LL’ te zijn uit het logo van Double LL Light Lager Beer.

50 films

Bierbrouwer Ballantine was een trouwe opdrachtgever van Joop Geesink's Dollywood. Voor de verschillende biermerken van de brouwerij vervaardigde de studio uiteindelijk zo'n vijftig reclamefilms. Verschillende daarvan zijn op deze site terug te vinden. De producties ontstonden over een langere periode, van 1958 tot midden jaren zestig.

Opmerkelijk

De vormgeving van de hoofdpersoon komt in meerdere Double LL-films terug. Zo bestaat er ook een reclame met een jager die zijn geluk vindt dankzij dit bier. Opvallend is dat Dollywood in dezelfde periode eveneens reclames maakte voor Heineken brouwerij. Niet alleen vertonen de figuren in beide campagnes sterke overeenkomsten, ook de verhaallijnen lijken op elkaar. Steeds is er een man die met een klus of avontuur bezig is, daarbij tegenslag ondervindt, en uiteindelijk uitkomt bij een glas van het aangeprezen bier.

Glasplaten

Voor hedendaagse kijkers oogt deze reclame misschien wat traag, maar juist daardoor zijn enkele interessante technische effecten goed zichtbaar. Denk aan de stofwolkjes die ontstaan bij de val en de dansende letters die door het beeld bewegen.

Tegenwoordig zouden zulke effecten digitaal worden toegevoegd, maar rond 1960 gebeurde dat op ambachtelijke wijze. De letters en andere effecten werden op dunne glasplaten bevestigd, die tussen de camera en het decor werden geplaatst. Door voor elke opname een letter iets te verplaatsen, ontstond de illusie van beweging. Je ziet dat de letters een schaduw werpen binnen het decor.

Op de still hierboven is goed te zien hoe de letters LL als afzonderlijke objecten vóór het decor verschijnen. Vermoedelijk gebruikte de studio hiervoor uitgeknipte fotografische afdrukken die op glas waren bevestigd. Soms werden ze met de hand geschilders als er een ‘motion blur’ (bewegingseffect) nodig was. Deze techniek gaf de filmmakers de mogelijkheid om letters door het beeld te laten zweven zonder het decor of de poppen telkens opnieuw te hoeven aanpassen.

Verderop in de film zijn de letters eerst vrij in de lucht te zien, waarna zij naar het etiket vliegen. Voor zulke effecten kon men werken met glasplaten, maar ook met dubbelopnamen. Per scène werd gekozen welke methode het meest praktisch was. Deze technieken kunnen worden beschouwd als voorlopers van de digitale beeldcombinaties en greenscreen-effecten die tegenwoordig worden gebruikt.

Ter vergelijking: hier een still uit een Heineken commercial.