Holland nodigt de Wereld uit

Inhoud

Het Hollandse kaasboertje Dutchy nodigt gasten uit de hele wereld uit om naar Nederland te komen. We volgen zijn uitnodigingen en zien de blije reacties van de genodigden. Dutchy heeft een mooi verrassingsprogramma voor zijn gasten. Ze komen allemaal en worden feestelijk onthaald. Na afloop gaat iedereen tevreden terug naar huis.

Het grote commerciële succes van de eerdere Dutchy film, Een Droom komt uit (A Dream Comes True (1955) vroeg natuurlijk om een vervolg. En die kwam er zeker! Met Dutchy in de hoofdrol zijn meerdere kortere films gemaakt. De lengte was meestal rond de 2 minuten. “Holland nodigt de Wereld uit” echter, heeft een speelduur van 10 minuten. Dit keer mocht Cor Icke de animatie voor zijn rekening nemen. Componist Dolf van der Linden was al een bekende bij de Dollywood studio's en borduurde voort op de muzikale thema's die hij ook in eerdere Dutchy-films liet horen.

Voorfilm

“Holland nodigt de Wereld uit” is in basis een reclamefilmpje. Het kreeg met de uitzonderlijke speelduur van 10 minuten de functie als (gesponsorde) voorprogramma in de bioscopen. Dutchy moest in de bioscopen wedijveren met de Disney films van vergelijkbare lengte met onder andere Mickey Mouse en Donald Duck. Niet zelden werd een lange reclamefilm als deze in de dagbladen bij de overzichten van de filmprogramma's in de bioscopen expliciet genoemd als voorprogramma bij de hoofdfilm. De subtiele manier van adverteren stoorde het publiek niet. Sterker, het merendeel van het bioscooppubliek was gecharmeerd van de avonturen van dit vriendelijke boertje en het genoot van de gecombineerde toepassing van animatie én kleurenfilm. Realiseer dat het nog gebruikelijk was om speelfilms in zwart/wit te maken.

Dutchy films werden echter ook veelvuldig ingezet in besloten voorstellingen rond promotionele acties van het Zuivelbureau. Hiervoor werden tal van handzame 16 mm kopieën vervaardigd.

Holland intvites the World (1957) wint prijs in 1962.

Opmerkelijk

Het is algemeen bekend dat in de jaren ’40 tot en met ’60 van de vorige eeuw het tempo van filmverhalen vertellen erg traag is. Alle handelingen worden lineair en integraal getoond: Dutchy schrijft een stapel uitnodigingen. Hij gaat ermee naar de brievenbus, steekt post in de bus en we zien de postbode die de postzegels afstempelt. Daarna zien we dat de brieven worden bezorgd. Deze wijze van verhalend vertellen, leverde een sfeervolle film op, die voor een internationaal publiek heel toegankelijk was. Een nadeel was dat het hoofdonderwerp waar de film om ging, de Zuivelshow, hierdoor werd teruggebracht tot 10% van de gehele speelduur. In de film is de show nog maar 60 seconden. Na de Zuivelshow kabbelt het verhaaltje verder en zien we dat iedereen naar huis gaat, mét kaas! Deze trage wijze van vertellen was destijds een bewuste keuze van de klant. De films gingen letterlijk wereldwijd in roulatie. Het medium poppenfilm was dusdanig nieuw dat de opdrachtgever bewust koos voor een eenvoudige wijze van vertellen. Hierdoor kreeg het internationale publiek ruim de gelegenheid de boodschap op zich te laten inwerken.

"Holland nodigt de Wereld uit" werd door velen beschouwd als een vrije (gesponsorde) animatiefilm. Niets was minder waar, de film had een nadrukkelijke reclameboodschap. Deze wijze van animatiefilms maken, gaf de studio een enorme vrijheid in de creativiteit. Tot op de dag van vandaag is te zien dat de film met zorg en liefde voor het vak is gemaakt.

Klompen

Het boertje Dutchy was het tot leven gewekte merkbeeld van het Nederlands Zuivelbureau. Vanwege de intensieve inzet en wereldwijde roulatie van de films, groeide Dutchy ook uit als beeldmerk van de Holland-cultuur. De Dutchy-films bevestigde in het buitenland het stereotype beeld dat Hollanders op klompen lopen en vrouwen een Volendams kostuum dragen. De opdrachtgever, Het Nederlands Zuivelbureau hield dit beeld lang in stand door onder andere in landen als Duitsland de Nederlandse kaas te promoten op feestmarkten, waarin gastvrouwen gekleed waren in Nederlandse klederdracht.

Tijdloos

Tegenwoordig zou het ondenkbaar zijn dat een film ruim 5 jaar nadat deze is uitgekomen nog een filmprijs wint. Destijds golden andere regels voor filmfestivals. Het was niet ongebruikelijk dat één van de selectiecriteria was, dat een film niet eerder ingezonden mocht worden voor het festival. Zo kon “Holland Nodigt de Wereld uit”, die in 1957 werd gemaakt, nog een filmprijs winnen in 1962. Onderstaand bericht uit De Tijd van 12-02-1962. Dit toont aan dat het filmgenre van Joop Geesink’s Dollywood blijkbaar tijdloos was.