Piccolo, Saxo & Co

(1960)

De meest gezochte Dollywood film. In meerdere talen beschikbaar.

Inhoud

De film Piccolo, Saxo en Co toont de familie 'der snaarinstrumenten' die op zoek gaat naar andere families van muziekinstrumenten. Die vinden ze. Aan het einde van hun muzikale reis is het symfonieorkest een feit.

Topper

Sinds het bestaan van deze website blijkt dat duizenden webbezoekers in hun jeugdjaren de film Piccolo, Saxo en Co ooit hadden gezien en dat deze op de één of andere manier een enorme indruk heeft achter gelaten. We zijn daarom erg blij dat we op deze pagina – bij wijze van uitzondering- meerdere taalversies van de film kunnen tonen of laten beluisteren.

Bijzonder project

De film Piccolo, Saxo en Co is op meerdere gebieden een bijzonder project. Niet alleen vanwege de enorme impact die deze vrolijke film op tienduizenden kijkers heeft nagelaten. Deze poppenfilm van Joop Geesink’s Dollywood is met de speellengte van 14 minuten ook de langste poppenfilmproductie die de studio op dit hoge niveau heeft gerealiseerd.
Wanneer we in de media-archieven zoeken, zien we dat film Piccolo, Saxo en Co in de Nederlandse vakbladen voor het eerst werd genoemd in november 1957. In het vakblad van de Nederlandse Bioscoopbond werd melding gemaakt dat deze film in productie was gegaan. In een aantal latere uitgaven van dit vakblad wordt bij herhaling genoemd dat de film Piccolo, Saxo en Co in productie is. Pas in het magazine van februari 1960 is de film gereed gemeld. Voor een geoliede filmfabriek als Dollywood zou het zeer gangbaar zijn wanneer hier een doorlooptijd was geweest van concept tot eindmontage van anderhalf jaar maximaal. Allicht dat er veel extra tijd nodig was om de oorspronkelijke soundtrack van de elpee door de componist te laten inkorten tot de gewenste lengte én opnieuw op te nemen.

Filmkeuring

Weet dat in deze periode alle films die in de bioscoop of op TV kwamen eerst door de Filmkeuring moesent worden beoordeeld. Pas na filmkeuring en een toewijzing van een leeftijdscategorie, kreeg een film een certificaat waarmee deze in roulatie kon gaan. Het is bijzonder te noemen dat Piccolo, Saxo en Co in augustus 1961 het vereiste certificaat kreeg. Dat is anderhalf jaar na het gereedkomen van de productie. Strikt formeel mocht een film daarna pas in roulatie na ontvangst van dit certificaat. In de meeste archieven staat echter 1960 genoemd als releasedatum.

Opmerkelijk (1)

De animatie werd verricht door het duo Joop Bekker en (latere) echtgenoot Geert (Bekker-)Knoef. Het camerawerk is fraai, vooral de openingsscène. Het werken met de camera had grote interesse van Geert Bekker. Geert (vaak werd zij Geertje genoemd) vond het leuk om met een dynamische camera te werken. Destijds opmerkelijk omdat het technische en fysiek zware camerawerk werd beschouwd als typisch mannenwerk. Het is overigens in dit verband opmerkelijk dat een vrouw een belangrijke functie had van hoofdanimator. In de jaren '50 van de vorige eeuw was het niet gebruikelijk dat vrouwen zich tot deze status konden opwerken. Vrouwen werden destijds verondersteld om kantoorwerk te doen of te assisteren in anonimiteit. Men kan dus stellen dat Geert(je) haar mannetje stond! In de officiële releaselijst van de Bioscoopbond staat echter als animator vernoemd: Cor Icke. Al het beeldmateriaal waarin achter de schermen iets werd getoond van Piccolo, Saxo en Co, is Geert Knoef zichtbaar. Mogelijk is de naam van Cor Icke per abuis vermeld op deze lijst; hij wordt ook niet genoemd op de titels.

Opmerkelijk (2)

De film draait over de samenstelling van een symfonieorkest. Deze is aan het eind van de film ook zichtbaar. Het is verwonderlijk dat niet wordt vermeld welk orkest de uitvoerende artiesten leverde en wie de dirigent was. Welnu, de oorspronkelijke elpee vermeldt dat uitvoering was door André Popp & His Orchestra. 

Groeiende groep

Gedurende de filmvertelling groeit de groep muzikanten. Elk instrument is een eigen karakter die individueel werd geanimeerd. In veel scenes moesten de instrumenten door het decor wandelen. Om regelmatige stappen te realiseren, werd gebruik gemaakt van zgn fase-benen. Deze techniek van George Pal hield in dat voor ieder instrument een afzonderlijke serie houten beentjes  waren gemaakt die per beeld uitwisselbaar waren. Günther Mandl (niet genoemd op de aftiteling) assisteerde hierbij. Hieronder zijn enkele productiefoto's uit deze film.

Nieuw Philips Geluidsysteem

Voor deze film werd het relatief nieuwe Philips geluidssysteem gebruikt om een natuurgetrouw geluidsopname te realiseren. Vol trots tonen wij hier de gerestaureerde Nederlandse taalversie.
Philips had in de jaren ’50 een eigen platenlabel met roemrijke artiesten onder contract. Om de muziek te kunnen beluisteren had je natuurlijk apparatuur nodig. Om marktleider te worden in deze markt investeerde de elektronicagigant zeer veel geld in alles wat te maken had met opname en weergave van geluid.
Voor de Nederlandse versie is onlangs een bewerking uitgevoerd. De Engelstalige versie van Piccolo, Saxo en Co is in 2016 door de redactie voorzien van de gedigitaliseerde originele stereo geluid van uit 1956.
Het Philips Sound systeem bestaat al lang niet meer. De herinnering aan deze film zit bij velen diepgeworteld en er wordt nog regelmatig naar deze titel gezocht op internet. Mogelijk kwam jij ook via een zoekopdracht Piccolo, Saxo en Co op deze website?

Oscarnominatie?

Medewerkers aan deze film claimden dat deze productie de enige Dollywood film is genomineerd voor een Oscar als beste korte animatiefilm. De Academy Award is niet gewonnen, maar wel tal van andere prijzen. Piccolo, Saxo & Co zijn vele jaren op lagere scholen vertoond om kinderen kennis te laten maken met een klassiek symfonie-orkest. De muziek van André Popp is zeer aanstekelijk. De populariteit van deze film blijkt wel uit het feit dat ca.10 jaar na de filmrelease er een hernieuwde uitgave van de LP verscheen (1967). Nederlandse vertelstem Cruys Voorberg. In 1968 kwam een nieuw avontuur op LP "Paspoort voor Piccolo en Saxo". Misschien bedoeld om ooit te verfilmen. Nieuwe opname Het succes werd bekroond met een CD-release van beide elpee's aan het eind van de 20e eeuw. Op internet verschenen tal van remake's en interpretaties van deze film. Bijvoorbeeld in het Frans of Spaans tot en met live concerten toe. Tot slot brengen we in herinnering dat de soundtrack in de jaren '50 en '60 een succesvolle Langspeel Plaat was. Deze stond los van de film. Pas later kwam het idee om de plaat om te zetten naar een animatiefilm. Voor de film Piccolo, Saxo en Co werd zowel de vertelstem opnieuw opgenomen als de opnamen van het orkest om het verhaal in te dikken tot huidige lengte van 14 minuten. André Popp verzorgde de muzikale afwerking.

Vervolg

De ongekende populariteit van Piccolo, Saxo en Co komt mede tot uiting wanneer in 2006 een sequel verschijnt. Ook hier is André Popp verantwoordelijk voor de muziek. De film is nu een tv-format geworden in 3D computeranimatie, met harde kleuren en harde geluidseffecten. Dollywood studio’s bestaan dan niet meer; deze heeft hier duidelijk geen inbreng in gehad. De productie mist de mooie magische sfeer uit 1960.

In 2012 werd in Mexico een live uitvoering gegeven, hieronder de registratie. In 2018 was het Rotterdams Philharmonische Orkest in Rotterdam de uitvoerder van dit werk.

Bericht van de redactie

Text Here

Hieronder enkele andere taalvarianten en zelfs een live uitvoering van Piccolo, Saxo & Co.

Engelse versie "Piccolo, Saxo and Company" 

Text Here

Franse versie "Piccolo, Saxo et Companie" 

Text Here

Spaans versie, live: Piccolo, Saxo en Compañía

Live uitvoering, Mexico. Registratie 2012

Credits

  • Titel:  Piccolo, Saxo & Company
  • Productiejaar:  1960
  • Lengte: 14 minuten
  • Producent: Joop Geesink's Dollywood
  • Opdrachtgever: Philips
  • Art Director: Jan Coolen
  • Muziek: André Popp
  • Uitvoerenden: André Popp & His Orchestra
  • Script: Jean Broussolle
  • Vertellers:
    (Nederlands): Cruys Voorberg
    (Engels): onbekend
    (Duits): Max Sweigmann
    (Frans): François Périer
    (Spaans): Francisco Cecilio / Fernando Placios
  • Camera: Joop Bekker en Geert Bekker-Knoef
  • Animatie: Geert Bekker-Knoef, mogelijk ook Cor Icke
  • Assistent animatie: Günther Mandl
  • Poppen: Harry Tolsma, Theo Doreleijer, Ton Foederer e.a.
  • Decorschilderingen:  Ko (Jacob) Brautigam e.a. 
  • Titels: Joop Onink
  • Formaat: 35 mm, Technicolor
  • Dutch Vintage Animation