Historische berichten

Recent geplaatst

Gastenboek / Reactions

Poppen beweegt men niet (1953)

... dat heet animeren!

Het Vrije Volk heeft in de loop van de studiogeschiedenis wel meer geschreven over Joop Geesink en zijn films. Deze benadering is een wat frissere. De enthousiast gemaakte journalist beschrijft letterlijk in geur en kleur wat hij in de studio ervaart.
Opmerkelijk genoeg is ook vermeld dat het van de Kunstredactie afkomstig is.

1953 - BrewsterRooster-Lrs   1953 Brewster Rooster

2x Brewster Rooster

Voor de lezer die al meer kennis heeft verzameld van het filmoeuvre van Geesink, herkent referenties naar:

  • The Story of Light
  • Kermesse Fantastique
  • Prince Electron
  • Bier is Best campagne
  • Getting Warmer
  • At your Service Mr. Wilson

Stuk voor stuk producties die naam hebben gemaakt. De haan is van Goebel’s biermascotte Brewster Rooster. De redactie is verheugd een recente foto van de haan Brewster Rooster te kunnen tonen, zoals deze in 2014 nog altijd als museumstuk bestaat.

Foto. (Particulier bezit)

1953: Poppen beweegt men niet. Dat heet animeren.

Bron: Het Vrije Volk
Datum: 18 december 1958

HTML tekst:

  • Poppen beweegt men niet, dat heet: animeren.
  • Nederland geen filmindustrie? Dan moet je Dollywood eens zien!
  • Duivendrechts haantje een begrip in de VS

(Van onze kunstredactie)

JOOP GEESINK’S Dollywood ligt achter Cinetone aan de Duivendrechtsekade. In een land van zwarte sintelweggetjes en treintjes in de mist, van scheve, houten huisjes tussen gras en brandnetels onder de reuk van een drop-, en een chocola en een zeepfabriek.
Een land, geknipt om er een moordfilm te gaan maken en dan bedoelen wij: een film met moorden, met politiejeeps over die sintelweggetjes en de moordenaar achter een scheef houten huisje in de brandnetels.
Maar Dollywood is een oord van rozengeur en maneschijn, met big boss Geesink in een blauw pak, breed in de smalle gangetjes van zijn poppenwinkel.

„We groeien eruit," zegt hij, „maar voorlopig zullen we hier nog wel moeten blijven zitten. Of ik naar het buitenland zou willen? Man, hoe kom je erbij - en m'n tachtig mensen dan, die hier werken? M'n personeel is immers m'n materiaal!"
Hij heeft eigenlijk helemaal geen tijd voor een praatje. Had al op dit uur in Londen moeten zitten, Londen heeft reclame op de televisie toegelaten en het moet gek lopen als die reclame zo nu en dan ook niét eens zal bestaan uit een film van Geesink. Helaas, Londen zit potdicht van de mist.

„We maken de jubileumfilm Story of Light voor de General Electric, die 75 jaar bestaat. Krijgen ze in Amerika eens een film van óns, tien minuten lang. Met het Londens Symfonie Orkest, wat dacht u. Reclamefilms? Dat kan je geen reclamefilms meer noemen, dat zijn prestigefilms. Philips moet er na zijn Kermesse Fantastique nu ook ieder jaar eentje hebben. Wij zijn bezig aan een operettefilm voor ze. Twaalf minuten."

Geesink maakt niet alleen poppenfilms. Ook tekenfilms, ook speelfilms met echte mensen erin, „live action" heet dat.
In de studio van Cinetone staan de decors nog overeind. Dat was „live action" met Engelse acteurs, die komen dan even overvliegen, pas op valt u niet over de snoeren. En daar hebt u een reusachtige maquette van een oerwoud waar ze boortorens voor petroleum bouwen. Twintig stappen terug en we zijn weer in Dollywood. Hokje in, hokje uit, gauw gauw, hebt u het gezien, hier maken ze koppen en daar maken zé lijven, lijven van plastic in metalen vormen, die metalen vormen zijn van gipsen poppen en die gipsen poppen zijn weer van houten poppen. Als ze van plastic zijn, kun je ze buigen voor de camera en gaan ze leven De dames hier doen de hele dag niet anders dan de poppen aankleden, blote poppen met ijzerdraadjes - waar hun hoofd nog op moet, komen binnen en pasklare poppenacteurs komen er weer uit.

Er staan zeven poppenfilms op stapel en één tekenfilm en één live action. Voor een Amerikaanse bierfirma worden alleen al vijftien tot achttien televisiefilmpjes per jaar gemaakt. Altijd met een haantje, een haantje dat een glas bier vasthoudt op een ijsberg of in een diepzeelandschap of voor een raket naar de maan in een ruimtepak. De Amerikanen kennen dat haantje nu al lang van aangezicht tot aangezicht en 't is, toch wel plezierig te bedenken, dat datzelfde haantje nu iedere keer weer in ons eigen Amsterdamse Duivendrecht wordt geboren.

Rozengeur en maneschijn. Zoete kleurtjes, zoete poppen, zoete verhaaltjes en niet alleen het bier, maar alles is best wat Geesinks poppen aankondigen. Om dat te bereiken gonst het in zijn Dollywood als in een bijenkorf. Loopt iedereen haastig rond met tekeningen, rapporten, ontwerpen, poppen, is het er warm als in een broeikas en gillen de zagen en klappen de hamers in de werkplaatsen, waar Griekse, tempels en Vlaamse taveernen en Zwitserse Alpen en Amerikaanse oerwouden uit de grond worden gestampt; Alles in miniatuur, maar daarom juist nauwkeuriger dan in werkelijkheid want straks, op het filmdoek, krijgt alles een levensgroot formaat.

Nee, we vallen niet over de snoeren. En: wees allemaal muisstil wanneer die dame vingertje voor vingertje het bierhaantje gaat animeren. Over „bewegen" spreekt men hier niet, bewegen heet animeren. „Klik" zegt de camera na iedere verandering en zo ontstaat, plaatje voor plaatje, een film: tien meter, per week. Dertig meter is een minuut, rekent u zelf maar uit.
Een Nederlandse filmindustrie, die bestaat, blíjft bestaan. Breidt iedere dag uit. Die films maakt voor Amerika en voor Engeland, Italië, Duitsland en niet te vergeten Nederland. Een sprookjesproducent die grimmig werkt, zijn publiek toelacht vanuit  een roze wereld, waarin het bier beter dan best is en vliegen nóg goedkoper dan u al dacht. Wie 't-niet geloven wil, kijkt maar naar de poppen en dan ziet-ie het voor zijn eigen ogen gebeuren.

(fotobijschrift) Het bierhaantje wordt aangekleed...
(fotobijschrift) ...en vaart in zijn bootje over de poppen zee van zijn filmwereldje

Dutch Czech English French German Italian Portuguese Russian Spanish

Zoek binnen de website

Please publish modules in offcanvas position.