Historische berichten

Recent geplaatst

Gastenboek / Reactions

75 Jaar muziek

Een lovende recensie uit 1966 over de Philips Jubileum film "Philips Cavalcade, 75 Jaar Muziek”.

Opmerkelijk

  • De redacteur noemt twee Nederlandse medewerkers van de studio (Keuris en Icke) maar meent een Amerikaan te herkennen in Cor Icke's naam. (Icke wordt uitgesproken als Ieke)
  • Hij herkent diverse personen van in de film afgebeelde personen, maar de legendarische trompettist Louis Armstrong niet.
  • Pianovirtuoos Arthur Rubinstein wordt afgedaan als “het eeuwige pianoconcert”.
  • Tevens opmerkelijk dat in 1967 nog steeds reclamefilms worden gerecenseerd alsof het een vrije filmproductie betreft.

De film is elders op de website te zien.

Bron: De Tijd 16 september 1966

1966-DeTijd - Philips Cavalcade 75 Jaar muziekButton-Terug-02

Klik op het artikel of hier voor een vergroting. Hieronder de HTML versie.


CAVALCADE: PHILIPSFILMPJE

Tien minuten feestelijkheid

Tien minuten slechts duurt het filmpje dat Joop Geesink ter gelegenheid van het Philips jubileum gemaakt heeft, maar het zijn tien minuten die niet minder dan anderhalf jaar aan voorbereiding en productie hebben geëist en waarvoor 196 poppen en 36 decors werden vervaardigd. “Cavalcade” is de titel van dit poppenfilmpje en daarmee wordt bedoeld een feestelijk optocht, in dit geval een muzikale wandeling door zo’n driekwart eeuw vermaak en showbusiness, in de breedste zin van het woord. Men kan er een hommage in zien aan de stichters en werkers van dit mammoetbedrijf en tegelijk een amusementsproduct dat in deze dagen rond de voering van het 75-jarig bestaan in vijfhonderd kopieën over de hele wereld binnen bedrijfsverband zal worden vertoond.

Regisseur Max Keuris en animator Cor Icke (ja, dit bedrijf is op en top internationaal) hebben met hun staf niet alleen een onderhoudend maar zelfs een heel fraai en smaakvol filmpje gemaakt, muzikaal en vooral ritmisch sterk. In zeer snelle vaart wordt men van de begintijd van de pathefoon gevoerd langs diverse uitingen van de amusementsmuziek, volksmuziek en jazz, telkens tegen een even snel wisselend decor. De vaart is verrassend, het ritme energiek, de montage doeltreffend. Engels, Frans, Zuid-Amerikaans, Hongaars, Weens. Men kan geen genre muziek bedenken of het komt aan bod, tot beatmuziek toe. Telkens is er een originele kijk op de artiesten die deze muziek uitvoeren. Of het nu Paul Whiteman is voor een orkest dat de Rahapsody in Blue inzet, een eenzame negertrompettist die in vogelperspectief zijn bijdrage aan het geheel verleent, een Moulin Rouge impressie met De Toulouse Lautrec en Valentin le Désosé of de verwoed steppende charlestondansers.

Een heel geslaagd filmpje, verfrissend en aangenaam om te horen en te zien. Het reclame-element valt aanvankelijk best mee. Alleen aan het slot komt er een daverende kitsch opzetten in de vorm van het eeuwige pianoconcert met een smakeloze vertoning van vele Philips-producten, op namaak Griekse zuilen nota bene. Een apotheose die op ons een faliekante uitwerking had.


 

Dutch Czech English French German Italian Portuguese Russian Spanish

Zoek binnen de website

Please publish modules in offcanvas position.