Historische berichten

Recent geplaatst

Gastenboek / Reactions

De Film in de Reclame (1949)

Jan Coolen in het zonnetje gezet. 

De lezer van de Geesink Biografie weet dat Joop Geesink in 1949 na enkele eerste succesvolle opdrachten zijn naam als reclamefilmmaker aan het vestigen was. In 1949 begon Geesink een echt reclame offensief voor zijn studio en trok met een reeks voorbeeldfilms het land door.

Dit artikel beschrijft één van de voorstellingen. Een thuiswedstrijd, in Joop Geesink’s eigen studio.
Opmerkelijk was dat de journalist meldde dat niet uitsluitend Geesink/Dollywood producties werden vertoond maar ook andere producenten.
De schrijver kon uiteindelijk de diverse films niet meer van elkaar onderscheiden, op één na. The Story of Time. Deze schitterende stopmotionfilm kreeg zeer verdiende credits aan het adres van oud George Pal-medewerker: artdirector Jan Coolen. Hij werkte in deze periode bij het Engelse Signal Film. Deze studio moest door economische omstandigheden de deuren sluiten en Coolen kwam bij Geesink werken. De geschiedenis vertelt het niet expliciet, maar de indruk ontstaat dat Joop Geesink het werk van Jan Coolen gebruikte ter promotie van zijn eigen producties. Resultaat bleef niet uit, bleek uit latere Dollywood producties, onder leiding van Jan Coolen: The Story of Light and Light and Mankind (beiden 1954).

Bron: De Tijd, godsdienstig-staatkundig dagblad - 25-november-1949

1949 Films met reclame Button-Terug-02

Klik op de afbeelding voor een vergroting in nieuw venster.


 Hier de HTML tekst versie:

De Film In de Reclame

De Tijd, godsdienstig-staatkundig dagblad - 25-november-1949

In Cinetone, waar de woonschuiten nog aan de wal liggen en de grote hallen nog altijd geen spoor van filmbedrijvigheid vertonen, hebben een paar honderd belangstellenden uit de wereld van de reclame en de film een hele dag lang zitten kijken naar reclamefilms, die nu en dan onderbroken door een causerie, in een eindeloze stroom van de spoelen liepen. Deze filmdag was tot stand gekomen onder auspiciën van Het genootschap voor Reclame, Cinetone, Cefima, Joop Geesink's Dollywood en verschillende andere binnen- en buitenlandse instanties.
Dr. N. Vroom, die de belangstelling van de regering personifieerde, sprak een openingswoord en na hem kwamen aan de beurt de heren S. W. Numann, reclame-directeur van Philips, Ch. Rüedi, directeur van Central Film te Zürich en Cefima te Amsterdam, mr. F. Peters, directeur van Cinetone en J. C. A Meischke, die de Bioscoopbond vertegenwoordigde. De heer Peters, die de geschiedenis van Cinetone schetste, nam de gelegenheid waar nog eens te wijzen op de trieste toestand van de tot werkloosheid gedoemde studio's en sprak de hoop uit, dat de voornaamste oorzaak van die toestand, de bioscoopbelasting, spoedig herzien zou worden.

Wat de films betreft, hebben we ook hier weer kunnen waarnemen, welke dankbare objecten de film in de reclame vinden kan. Er is vrijwel geen reclame-artikel denkbaar, dat de filmer geen kansen biedt op verrassingen in zijn teken' en poppenfilms, zijn dramatische schetsjes en documentaires. Of hij nu moet juichen over horloges. Blueband, potloden, jurken, sigaretten, levensverzekeringen en wat al niet het komt er maar pp aan, of hij enkele minuten lang door een intelligent spel met filmbeelden weet te boeien zonder opdringerig te worden. Het spreekt vanzelf, dat het niet altijd lukt. Er worden nu en dan flauwe grapjes vertoond. Zeurige overdaad schaadt hier en daar de propaganda aanzienlijk en overdreven ernst en nadruk maken de filmpjes topzwaar. Maar van de meeste werkstukken kan men toch zeggen, dat zij fris voor de dag komen en van sommige, dat zij kunnen wedijveren met de reclamefilms van Ruttmann, Fischinger, Fischerköser en Hichter, om enkele groten onder de oude rotten te noemen. Deze superieure filmpjes blijven echter voorlopig uitzonderingen. De gratie en de logica van Ruttmann zoeken huns gelijken nog vergeefs en zijn muzikaliteit is nog altijd ver verheven boven wat men aan beeldmelodie op het ogenblik te zien krijgt.

Het heeft weinig zin een aantal van de vertoonde reclamefilms te bespreken. Laten we vermelden, dat de Engelsen, de Zweden, de Denen, de Nederlanders, de Fransen en de Belgen ruimschoots vertegenwoordigd waren en dat zij met vallen en opstaan menig charmant filmpje voor de dag hebben gebracht. Laten we een uitzondering maken voor de betrekkelijk lange film „History of time", een Engels werk van de Nederlander Jan Coolen. Pas aan het einde van de film, in het kleine karakter van een firmanaam, blijkt dat we hier te doen hebben met een reclamefilm. Alles wat er aan vooraf gaat is een ongewoon boeiend schouwspel, dat in kort bestek als het ware de geschiedenis van de tijd, die de geschiedenis van het licht is, in beeld brengt.
Het begint met het eerste wereldlicht en eindigt via zonnewijzer bij het horloge, dat van tijd tot tijd in een enigszins surrealistische stijl in de film verschijnt, onopvallend, logisch en verantwoord en steeds organisch in de handeling gebracht.
De muziek is hier en daar van functionele aard, soms echter eenvoudig illustratief. De kleur is met grote reserve toegepast en verleent nu en dan luister aan het beeld, zonder echter op te treden als een meeslepend element, een enkele uitzondering nochtans daargelaten. Alles bijeen slaagt de maker er in zijn film vloeiend en voornaam te houden, zonder een zweem van hinderlijk volgen, ver van de luidruchtigheid, die sommige commentator achter, de beelden galmend bedrijven. Kortom: men kan zich voorstellen dat toeschouwers het horloge willen bezitten, dat Jan Coolen tot zulk een fantasie wist te inspireren.
En dat is een nobele en doeltreffende reclame.

Dbg.

 

Dutch Czech English French German Italian Portuguese Russian Spanish

Zoek binnen de website

Please publish modules in offcanvas position.